Pastorada año 2002

Archivo: 
Texto: 

Mayoral

Saludo d’o mairal
¡Atenzión pido siñors,
á toz en cheneral,
con o permiso d’ustés
astí me meto a charrar!

¡Por saludar comenzipio
á toz os que con buestra
grandisma fe y sacrifizio
féis tan pincha ista fiesta!

¡Cruzeros d’a redolada!
¡Con gran debozión portáis
a cruz d’o buestro lugar!
¡Asinas a Orosia onráis,
renobando cada añada
a nuestra biella amistá!

¡Salú, cruzeros bezinos:
d’Espín, Yebra y San Chulián,
Latas, Sardas y Satué,
Sobás, Xabierre y Allué,
Orús, Fandiello y Osán,
con Larrede y San Román!

¡Á os zereños banderistas,
que presidís ista fiesta,
o nuestro agradezimiento
por buestro grandismo esfuerzo!

¡Cuando bultiáis as banderas,
dando güeltas y regüeltas,
pa ispués ta’l zielo endrezá-las,
pai... que nos querís abrazar,
que replegáis a pallada,
pa chuntas as nuestras almas
enta ro zielo abentar!

¡As nuestras banderas yen
no de guerra, yen de paz,
por ixo cuando se bien,
o primero que se dan
ye un beso d’amistá!

¡Banderas nuebas d’O Puente,
de Cortillas, Cillas y Sasa,
d’Escartín y San Chulián,
chunto as de Yebra y Sobás!

¡Qué goyo golber á bieros!
¡Diosquiera por sempre estéis
en a nuestra compañía!

¡Romeros de Galligo y Guarga,
qu’en silenzio escoltáis
a peaina de ra Santa!
¡Si larga fue a buestra ausenzia,
qu’emozión buestra presenzia!

¡Con o palo y o ropón
resuzitáis de l’olbido
pardinas, pueblos y chens,
que t’astí binon por siglos!

¡Salú, romeros amigos!
O de Casa Satué d’Arto,
que sin reblar sempre bino,
O Puente, Ibort y Fanlo,
Xabarrella y Abenilla,
Arasilla y Artosilla,
Billobas, Orna y Estallo,
Latre, Sandiás y Arto,
San Esteban y Yespola,
Ordobés y Zeresola.

¡Danzantes d’o biello danze!
¡Orgullo d’a nuestra billa!
¡Palos, chuflo, cascabillos
y o salterio: armonía
d’as mudanzas, poesía
d’a pastorada y os dichos!
¡Trajes pinchos! ¡Enerchía!
¡D’a nuestra fiesta alegría!

¡Ombres d’o coro de Yebra!
¡Cuando biébamos con pena
qu’á punto estaba e perdé-se
ixa melodía tan biella

d’o canto de ra Magníficat,
busotros con gran afán,
aduyaus por mosen Anchel,
l’eis sabiu recuperar!
¡Tos damos a enoragüena!

¡Mosens!¡Portadors d’a peaina!
¡Y bandiadors d’as campanas!
¡Amantes d’a nuestra fiesta!
¡Debotos fieles d’a Santa!

¡N’ista Montaña sagrada
zelebramos a memoria
d’as chenerazions pasadas
y d’a Martir Santa Orosia!

¡Que ista biella tradizión,
bibida por muitos siglos,
sigan-la con ilusión
os fillos d’os nuestros fillos!

¡Chens de güena boluntá!
¡Que s’agrande n’ista fiesta
a nuestra fe y amistá!
¡Santa Orosia nos asista!

Punto

Cantas

¡Qu’emozión cuando amaneze
o diya de santa orosia!
¡Diosquiera no s’acabase
y que to’l año durase!

¡Gloria, onor, feliz memoria
pa Orosieta, santa mia!
¡Pa toz busotros, debotos,
muita salú y alegría!

Repatán

¡Con muito goyo me meto!
¡Lo feré o más bien que pueda,
y con muchismo respeto,
pos tiengo poqueta escuela!
¡Que Santa Orosia m’alumbre!
¡Y asinas no m’aturrulle!

¡Charraré n’a nuestra fabla,
a que por siglos charrón
as chenerazions pasadas
por to ist’Alto Aragón!

¡Astí en o berdor d’a tasca,
rodiau d’amigos y mons,
zelebrando o diya d’a Santa!
¡Isto ye o que suenio yo!

¡Chunto a Ilesia, chunto a fuen!
¡Os lanzantes y os romeros!
¡Banderistas y cruzeros!
¡Y tantisma güena chen!

¡Tos beigo un siñal rinchaus,
cofladetes n’a mosquera,
bien royos y entiparraus,
refirmaus n’a buchiquera!

¡D’os EUROS to’l mundo charra!
¡Ya me diréis cómo yen,
porque yo no’n beigo garra!
¡Qu’o mairal nomas me paga
en o diya e San Miguel!

¡Yo no sé o que m’han fecho
entre tanto mandamás,
qu’en istos meses ultimos
m’han ejau sin un rial!
¡Nomas tiengo que zentimos
que me fan espazenziar!

¡Anque o mairal no s’entera,
yo no m’esplico o que pasa!
¡A mayor parte d’as güellas
yen machorras u tardanas!

¡En la vida s’iba bisto
tantismo ganau bazibo!
¡Mardanos en hay á manta
y as borregas yen bien mansas!

¡Toz os diyas se’n mareze!
¿Braguero? ¡No’n tien ni branca!
¿Corderos? ¡No’n amaneze!
¡Tan caro...no faigan trampa!

¡Á istos mozos tan grandizos
miraros-los bien, mozetas,
que yen chotos con cuartizos
y con cuartos n’a bragueta!

¡Iste se farta e chiretas,
tie as orellas chiquetetas,
paxaricos n’o tozuelo
y coda d’esquirigüelo!

¡Iste zagal ye eclogista!
¡O pobrón! ¡Ye por demás!
¡Femeras por toz os laus!
¡Si no adube á escobar
iste mundo qu’os demás
no femos más qu’emporcar!

¡Iste ye güen motilón,
sin droga ni botillón,
ye perén en o traballo
y más tieso qu’un segallo!

¡Iste está globalizau,
con mobil e l’interné,
modorro u estalentau
á ormino paize que ye!

¡Ixe ye o mio mairal!
¡Pa no subí-me o chornal
s’ha feito amigo de Bus
u de cualquier talibán!
¡Afequé! ¡Chesús, Chesús!

Punto

Mayoral

¡A ra Ilesia de ras Cuebas,
onor d’o nuestro lugar,
un dicho li quió brindar,
con as suyas ermitetas:

Santa Barbara y San Blas,
t’ande Orosia perseguida
con a suya comitiba
t’astí se’n bino á ocultar!

¡Ermiteta e San Cornelio,
que fués por siglos pantión:
D’os compañeros d’Orosia
guardés as santas reliquias
en l’ondo d’o cobachón!

¡Tantos rezintos sagraus,
á punto d’esboldregar!
¡Erenzio d’os antipasaus
que no imos sabiu cudiar!

¡A os que tos his esforzau
pa podé-los reparar,
grazias tos imos de dar!

Cada bez que cruzo o Chorro,
por o camín entre zinglos,
con l’Arco de San Cornelio
y a ilesia As Cuebas denzima,
me se’n cai bella glarima.

Chapurquiando por as balsas,
con cudiau de no eslizá-me
por a lenera chupida,
o tozuelo me s’esmanda
y me s’estremeze l’alma.

Mientras oigo acotolau
o estrapaluzio de l’augua
estozando-se n’as peñas,
m’enristen siglos d’historia.

Entre tanto rebulizio
s’escuchan cantos de gloria
con chemecos de martirio
d’os compañeros d’Orosia.

Siento os chilos d’as carruchas
de ros piqueros que fizon,
acarrazaus n’a pinganeta,
semejantes paretazos
de ra Ilesia y d’a ermiteta.

S’oyen burniar n’as zingleras
ombres de Yebra y Cortillas,
carriando bolos y leras
con balluartes y cebillas.

Beigo a Ilesia preta e chen
o diya as Escoronillas,
pa o boto u benerazión
u á ormino de rogatiba.

A bispera e Santa Orosia
toa noche bigilia feban
romeros y chens debotas
en a Ilesia de ras Cuebas.

En prozesión dende Yebra
puyaba en sanmigalada
toz os años enta Cueba.
a cofadría d’a Santa.

Repatán

Asinas tamién m’alcuerdo
d’os muchismos ermitaños
qu’amallatón n’istas cobas
durante tantismos años.

Oi lis queremos onrar,
recordando os suyos nombres,
chunto con o de ra casa
que’n Yebra lis asestiba.

Dende l’año milseiszientos,
por cuasi doszientos años,
tenemos conocimiento
d’os siguientes ermitaños:

Francisco Latas, de casa Albeita,
Juan Latas, de Capellán,
Miguel Estaún, de casa Arilla,
Martín y Juan Fenestra, de Mariamaza,
Fray Juan Especiello, d’Arnalda
y José Casbas, de casa Jalle.

¡O mío lolo me contaba,
cómo ploraban en Yebra,
cuando una mañana bidon,
n’aquella maldita guerra:

qu’abentaban as campanas,
qu’a Ilesia as Cuebas ardeba,
foguera de fumo y flamas,
que con toa l’augua d’o Chorro
apagá-la no podeban!

¡Peñas, augua y soledá,
COBA sagrada de Yebra,
famosa en l’antigüedá!

¡Guardián d’o Santo Grial,
templo d’a orazión zaguera
d’Orosia y chen compañera!
¡D’o suyo martirio altar!

T’astí por zientos d’añadas
binon con fe en Santa Orosia
as chenerazions pasadas,
fizon d’a COBA sagrada
SALA d’alcuentro y concordia,
de solidaridá y plegaria
si a nesezidá pretaba.

Oi astí tos prometemos,
Ilesia As Cuebas y ermitas:
¡Sin reblar treballaremos!
¡D’as enronas y l’olbido
golberá á respladexer
to ro buestro onor perdido!

¡N’a tuya pila d’azeite,
COBA sagrada d’Orosia,
golberá á arder por sempre
ixa flama asaber qué biella,
flama d’ermandá y concordia
entr’as chens d’a nuestra tierra!

Punto

Cantas

¡Golberán de Sobrepuerto
con as cruzes y as banderas!
¡S’abandiarán as campanas
de ra Ilesia de ras Cuebas!

¡No t’olbides de golber
ta o lugar ande naziés!
¡Nunca ejes en l’olbido
a tierra dande tú yes!

Mayoral

Y pa poder rematar
a chanzoneta y os dichos
yo tos encargo y suplico:
¡Si algo tos ha molestau,
que lo ejéis en l’olbido!

¡Y pos yo en nombre de toz,
Orosia, lizenzia os pido,
pa podé-li esplicar,
con tu grazia y con tu ausilio,

á iste auditorio que está
asabelo qu’atento y benigno,
con conzieto d’escuchar
a tuya bida y prodigios!

Martirio de Santa Orosia

Culminazion d'os elogios

Mayoral

¡Qué tos paize, oientes míos,
qué bida tan miragrosa,
qu’inozenzia, qué birtús,
y qué muerte tan dichosa!

¡Anchels se’n bajón d’o zielo
que li trajon a corona,
y en a palma la subión
ellos mesmos enta Gloria!

¡A Suprema Trenidá,
por a suya gran fortaleza,
otorgó-li muitas grazias
y muchismas priferenzias!

¡En ixas tronadas fieras
efiende-nos de ra piedra,
d’ixas brutas abenidas,
d’os rayos y d’as zentellas!

¡En os partos perigrosos
ye asaber qué medianera,
y por ella merezemos
o benefizio de l’augua!

¡Ella cura endemoniaus,
ellas á ros enfermos sana,
ella asiste á ro afligido
y á o que con ferbor la clama!

Cantas

¡Santa Orosia nos cusira,
siamos lejos, siamos zerca,
dende Os Mallos e Auturía,
dende l’ondo l’alma mía!

Asinas yo tos espido:
¡Plantar fuerte y no reblar!
¡Qu’otra añada n’ista fiesta
nos golbamos alcontrar!

Mayoral

Prenzipiaré a espedí-me
por ixe Templo sagrau,
ixa fuen tan eliziosa
y por iste florido prau!

¡Adiós a Coba d’Orosia,
lugar d’o suyo martirio,
adiós a ixa Ilesia que fue
d’as suyas reliquias sagrario!

¡Adiós a o siñó Retor,
mu queriu Mosen Rodrigo,
y a o siñó Pedricador,
con clero y autoridades!

¡Pa rematar, Santa mía,
recordanza imos de fer
de toz os debotos tuyos
qu’en ista zaguer añada
ta l’otro mundo se’n fuen!

¡Asinas tamién quisiera
grazias dar a tanta chen,
que con tan grandisma fe
partizipó n’ista fiesta!

¡Orosia, Santa mía!
¡Mira-te ta tanta chen,
que de tan lejos binon,
agradeze-les a suya fe
y o gran esfuerzo que fizon!

¡Grazias por a buestra atenzión,
de toz busotros yo m’espido!
¡Dios dé-nos a Gloria Eterna
por os sieglos de ros sieglos!