Mayoral
Biembenido sía?
iste seleuto auditorio
de o que pasa por o mundo
yo quio daros notorio.
En o mío nombre y de os lanzantes
en primeras quereba agradezer
que estez con tanta atención
toa ista caterba chen.
Que mamá siempre me ha dito
que o primero ye a educazión
pos si por algo me podez carrañar
no ye ixa a mía intenzión.
Si ez parau cuenta
que a mía fabla ye un siñal aspra...
Buen cabal!
Santa Orosia me entiende,
que yo le charro a ella
dende aíntro d’a mía alma.
Grazias tamién a os romeros
que de tantos lugars eis plegau
con o ropón y o palo
como tantos antepasaus.
Grazias a os cruzeros
que’n bienen de toda a Montaña
trayez a millor joya buestra
pa engalanar ista fiesta.
Y a os zereños banderistas
de ro Balle y Sobrepuerto.
Qué argüellosos nos sentimos
de que abandiez sin rangüello!
Memoranza pa os que iste día
con nusotros no puen estar
Santa Orosia se alcordará
de a fé que le eis tenido en bida.
Punto
Cantas
¡Cuánto gozo, qué contento
de golber-nos a alcontrar
pa astí chuntos zilebrar
a fiesta e Santa Orosia!
¡Ixe beso que se dan
cruzes, palos y banderas
ye un beso d’amistá
entr’as chens d’a nuestra tierra!
Mayoral
Dimpués de a presentazión
no cal fer-se a rogar
tos presento a o compañero
lo clamamos rebadán
dizen que ye o suyo ofizio
pero no le imos bisto enganchar?
de gambada toz os días
y namas que pajariquiar.
Ya pue fer día güeno
que toz pa él barruntan agua,
siempre lo bierás bien cubierto
y en a tabierna de millor gana.
Dize que si está o sol blanco
tenemos agua n’o campo
y si o sol está ancho
coflau en bella mosquera
no'n pasa miaja e pena
igual caye una coscadeta.
No’n conoze de andalorzios
tampoco no d’escañacrabas
con o buchorno pai que s’afoga
¡Qué güen orache fa en casa!
Toz os días s’amallata
asta güena ora n’cama,
y a caseta d’o pastor
le’n imos tenido que apañar
con aire acondizionau
y a telebisión digital.
Yo malbibo en casa amprada
con goteras n’o tellau
y si m’escuido luego espaldada
y o rebadán sin d’embargo
me demanda un adosau
u bel alpartamento n'o Lambado.
Imos a ejar-le charrar
que si no igual rebienta
pero cuida d’o que dirás
que empezipias y no paras cuenta.
Punto
Repatán
¿Qué tal plantas, mayoral?
Fa días que no te bieba,
que no sé de tú garra,
ya pai que uloras a fiesta...
Abrás estau de lifara
y ista nuei güena zorrera
no ejarás de cayer-te largo
y amostrar-nos a meliquera.
No sé t’ande abrá pegau n’o imbierno
en tres meses de bacazions
dizen que uscaba a calor
por Cuba u quemisió.
Cuan a la fin tornó
de a calor d’o pecho ajeno
no l’en entendeba cosa
charraba raro o trapazero.
Busaba fer repartizión
de to menos de ro suyo
y que biba ra reboluzión!
No conozeba ni a ra suya perreta
y llegó a confundir a un buco
con a burrota grisa que teneba.
Sólo busaba minchar
caquis, quibis y guayabas,
l’en quedó o tipo bien fino
n’o escusau to ro día estaba.
Tornó en sí de a fatera
cuan le clabón debán d’un plato
con caramullo e torteta,
chingarra, chulla y panzeta.
Os güellos l’en quedón blancos
ascape perdió a color
y asta as garras le tremolón,
y altonzes poco dimpués
bido a berdadera fe:
s’encomendó a ro cochín
y renegó de Fidel.
Punto
Mayoral
Cómo escansan en casa tuya
de no sentir-te charrar,
me abatanas a cabeza
y nomas fas que meter mal.
Si podese l’espachaba
a dormir ligero t’a cama
pero ista nuei dará buen ferrete
con salir a bier o ambiente.
Ixa orquesta que no toca,
nomas graman y esberrecan
as cantas que son moda.
Cuatro u zinco esgarramantas
d’enzima de ro tablau
que no cantan gota
y lo leban to grabau.
A ros mosicos d’antes más
yo los quereba recordar,
que con cuatro trastes feban
o baile n’o lugar.
Con curdión, biolín, guitarra
sartens, chiflos, poco más…
as parelletas bien pretas
¡ixo si yera bailar!
Agora no hai quien s’eche nobia,
con Bustamante y Bisbal
todas as mozetas bailan
que pai que se ban a estricallar.
¿T’ande quedón
Solanilla y Cucalón
que cuan iban enta as fiestas
lo pasaban de cojón?
Si os mosicos de Acumuer
y ros ziegos de Sietamo
debantasen a cabeza
bien amolaus y espantaus
se’n tornarían t’a fuesa?
Punto
Repatán
No te beigo ista nuei
esqueferau de güelga en casa
que te beigo cantando jotas
y engoletando en a barra
anque a menistra aiga dito
que no pues fer botellón,
y que sólo tastará o bino
mosen n’a consagrazión.
Bien zereñas que han salido
as nuestras chenerazions
y bino con pan y azúcar
toda a bida nos ne dión.
Fuera toz os bizios d’o país,
prou de bino ranzio
y de as gotetas de anís.
Miaja e poncho ni sopetas,
pero a bota yo la bazio.
(bebe)
Y yo no tarto más
y tos boi a ejar estar,
y como no te deseyo mal
aun te’n daré un siñal.
(le pasa a bota a o mayoral)
Mayoral
No tos alcordaz cuan bino?
Mister Marshall Marcelino?
yera tiempo d’eslezions
y os politicos se multiplicón.
Una caterba toterrenos
toz en ringlera enta Puerto.
No sé cuanta chen beniba,
iban d’estar un ziento.
Güena bardera ejón,
plena e roderas a pista
Pa fer a inaugurazión
de ras Cuebas as armitas.
En diez minutos se fizo
sin baxar-sen de l’auto en Sorna,
con o escoscaus que iban toz
no iban a manchar-sen as botas!
Dimpués monserga y retolica,
escansaus se ganón o sueldo,
bien fartos ent’a cama
y sin dengún remordimiento.
Ixe día iban toz chuntos
igual de izquierdas que dreitas
con os telediarios que nos dan
pai que feban güenas parellas.
Tienen tanta fatera
que a ra chen normal nos leban
como cagallón por zequia.
Toz os días carrañaus
nos fan estar a os ziudadanos,
y a nusotros rai, con un clarete
en Santiago o mundo apañamos
Que si o nuebo estatuto,
si Yesa u o Canfranero,
que si en hai guerra n’o mundo entero.
Buen cabal si m’ejan minchar chulla
en o Rincón de Valero.
Y pa poder rematar
a chanzoneta y os dichos
yo tos encargo y suplico:
¡Si algo tos ha molestau,
que lo ejéis en l’olbido!
¡Pos yo en nombre de toz,
Orosia, lizenzia tos pido
pa poder esplicar
con tu grazia y con tu ausilio,
á iste auditorio que está
asabelo qué atento y benigno,
con conzieto d’escuchar
a tuya bida y prodigios!
Martirio de Santa Orosia
Culminazion d'os elogios
Mayoral
¡Qué tos pai, oyentes míos,
qué bida tan miragrosa,
qué inozenzia, qué birtús,
y qué muerte tan dichosa!
¡Ánchels se’n bajón d’o zielo
que le trajon a corona,
y en a palma la subión
ellos mesmos enta a Gloria!
¡A Suprema Trenidá,
por a suya gran fortaleza,
le otorgó muitas grazias
y muchismas preferenzias!
¡En ixas tronadas fieras
nos efiende de ra piedra,
d’ixas brutas abenidas,
d’os rayos y d’as zentellas!
¡En os partos perigrosos
ye asaber qué medianera,
y por ella merezemos
o benefizio de l’augua!
¡Ella cura endemoniaus,
ella á ros enfermos sana,
ella asiste á ro afligido
y á ro que con ferbor la clama!
Mayoral
Prenzipiaré á espedir-me
por ixe Templo sagrau,
ixa fuen tan eliziosa
y por iste florido prau!
¡Adiós á Cueba d’Orosia,
lugar d’o suyo martirio,
adiós á ixa Ilesia que fue
d’as suyas reliquias sagrario!
¡Adiós á o siñor Retor,
mui querido Mosen José,
y á o siñor Pedricador,
con clero y autoridades!
¡Pa rematar, Santa mía,
recordanza imos de fer
de toz os debotos tuyos
qu’en ista zaguer añada
ta la otro mundo se’n fuen!
¡Asinas tamién quisiera
grazias dar á tanta chen,
que con tan grandisma fe
partizipó n’ista Fiesta!
¡Orosia, Santa mía!
¡Mira-te ta tanta chen,
que de tan lejos binon,
agradeze-les a suya fe
y o gran esfuerzo que fizon!
Os que escribimos y charramos
podébamos fer-lo millor
pero no tos quede a duda
que se fa con güena intenzión.
¡Grazias por a buestra atenzión,
de toz busotros yo m’espido!
¡Dios nos dé a Gloria Eterna
por os siglos de ros siglos!